Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ΣΕΧ & ΣΧΕΣΕΙΣ

Οι δύσκολες στιγμές είναι ένα μάθημα, ένας τρόπος να καταλάβουμε πως μέσα από τον πόνο έρχεται η χαρά

Εικόνα
Λένε για κάποιον αγρότη που είχε ένα άλογο γέρικο πια και σχεδόν τυφλό. Εξ αιτίας κάποιας φριχτής απροσεξίας, το άλογο έπεσε σε ένα πηγάδι έξω από το χωριό. Ο αγρότης άκουσε το χλιμίντρισμά του ζώου κι έτρεξε να δει τι συνέβαινε.

Σιχάθηκα να λέω «ναι», ενώ μέσα μου ουρλιάζω «όχι»

Εικόνα
Υπάρχουν άνθρωποι δοτικοί. Άνθρωποι που προσφέρουν απλόχερα ό,τι διαθέτουν για τον άνθρωπο που νιώθουν κοντά τους. Συγγενή, φίλο, συνεργάτη, σύντροφο. Γι’ αυτούς το “όχι” είναι λέξη σπάνια.
Χαρίζουν απλόχερα χατίρια, αδιαφορώντας για το προσωπικό κόστος που μπορεί αυτά να επιφέρουν. Δεν το κάνουν για να δημιουργήσουν υποχρεώσεις, ούτε για να τους δει ο άλλος με καλό μάτι, να τους συμπαθήσει. Το κάνουν γιατί αυτός είναι ο χαρακτήρας τους. Γεννήθηκαν για να προσφέρουν. Αγαπούν τα χαμόγελα των άλλων, αγαπούν να κάνουν τη ζωή των δίπλα εύκολη, ακόμη κι αν έτσι δυσκολεύουν τη δική τους . Άλλωστε αναγνωρίζουν ότι δεν είμαστε όλοι δυνατοί σ’ αυτή τη γη. Εκείνοι ταξινομούνται στους δυνατούς, στους μαχητές. Γι’ αυτό κι επιλέγουν να βοηθήσουν τους αδύναμους, τους αδικημένους, τους κατατρεγμένους. Το πρόβλημα είναι ότι δε βοηθούν μόνο αυτούς. Κι ότι πολλές φορές μάλιστα, αναλώνονται να βοηθήσουν άλλους, στερώντας την αρωγή τους από κάποιους που τους χρειάζονται στ’αλήθεια. Βλέπετε υπάρχουν και οι κα…

Άσε την ζωή που κάνεις και ψάξε την ζωή που χάνεις..

Εικόνα
Ολοένα λες ότι δεν μπορείς. Καρφώνεις τα πόδια σου στο πάτωμα και δεν κάνεις βήμα μπροστά. Μόνο πίσω, πάντα πίσω. Στα σίγουρα, στα ασφαλή, στα οικεία. Δεν ήσουν πάντα έτσι. Όχι, δε σε θυμάμαι έτσι.
Κάποτε τολμούσες. Τραβούσες μπροστά, στο άγνωστο, στο καινούργιο, στο αβέβαιο. Χυμούσες μπροστά στη ζωή και την άφηνες να αποφασίσει εκείνη αν θα φας τα μούτρα σου ή όχι.
Κι ήταν φορές που κέρδιζες. Κι άλλες πάλι που χτυπούσες άσχημα.
Γέλαγες σε κάθε περίπτωση κι έλεγες “μαγκιά μου όπως τα κατάφερα”. Το έλεγες και το πίστευες ότι η ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω της, έχει τα ζόρια και τα όμορφά της.
Και κάπως έτσι έφτασες στην κόκκινη γραμμή σου.Εκείνο το ορόσημο που έκανε το μέσα σου να αλλάξει.
Πολλές λάθος αποφάσεις στη σειρά; Πολλές πτώσεις που δεν περίμενες; Που δεν ήθελες; Κανείς δεν ξέρει να πει με βεβαιότητα. Ούτε καν εσύ που έφαγες τόσες και τόσες φορές τα μούτρα σου. Αποτέλεσμα; Κάτι άλλαξε. Μέσα σου άλλαξε. Έγινε πιο κλειστό, πιο δειλό, πιο υποψιασμένο. Σε πρόδωσαν κιόλας, μην τα ρίχνουμ…

Παράξενη είναι η ζωή, όχι οι άνθρωποι

Εικόνα
Μαρία Κουσαντάκη Το σπίτι της όμορφης κοπέλας δε φάνταζε τόσο παράξενο απ' έξω. Τουλάχιστον όχι για τα δικά μου δεδομένα.
Πολύχρωμοι τοίχοι, πολλά λουλούδια και φυτά και ένας μεγάλος λούτρινος αρκούδος. Αυτό ήταν ίσως το μόνο που μου κίνησε την περιέργεια. Άρχισα να παρακολουθώ την κοπέλα.
Το ίδιο πολύχρωμη και η ίδια, πάντα με ρούχα σε έντονες αποχρώσεις, πάντα αέρινη μέσα στο σπίτι. Ένα βράδυ δεν είχα ύπνο και έτσι αποφάσισα να κάτσω στο μπαλκόνι να πιω λίγο κρασί. Η κοπέλα στο μπαλκόνι, έχει ετοιμάσει φαγητό, δυο πιάτα, αν και πολύ αδύνατη, την κοιτάω και ζηλεύω στιγμιαία! Το ένα πιάτο δεν είναι για εκείνη. Το αφήνει αθόρυβα μπροστά από τον λούτρινο αρκούδο.
Δε λέει τίποτα. Με κοιτάζει και νιώθει αμήχανα. Πηγαίνει μέσα και σβήνει τα φώτα. Το επόμενο βράδυ την παρατηρώ ξανά, αυτή τη φορά έχει ένα ποτήρι με χυμό μπροστά του. Την επόμενη μέρα, η πολύχρωμη παράξενη κοπέλα, αρχίζει να τραγουδάει στον αρκούδο.
Προσπαθώ να καταλάβω αν είναι δώρο από κάποιον σημαντικό άνθρωπο της ζωής της που …

Η ευτυχία κρύβεται στα απλά, στα λιγοστά

Εικόνα
Μαριτίνα Θεοδωροπούλου Λίγη βροχή κι ένας ζεστός καφές, μέσα στις αρχές του καλοκαιριού. Στο μπαλκόνι δίπλα σε γλάστρες γεμάτες μπουμπουκάκια που μοσχομυρίζουν.  Σε αυτά τα λιγοστά κρύβεται η ευτυχία μερικές φορές. Στα μικρά, στα ελάχιστα που αν εκλείπουν χαλάνε το όλο και την ομορφιά του.
Σαν όντα κυνηγούμε πάντοτε το καλύτερο, την άνοδο και την εξέλιξη, σε όλα. Η επιτυχία μετριέται σε ποσά, σε καταθέσεις και σε τίτλους σπουδών. Βραβεία στολίζουν ράφια και κορνίζες με πτυχία τοίχους και γραφεία. Κι η ψυχή; Βραβεύεται ποτέ μια ψυχή; Φροντίζουμε να είμαστε- απ’ την αρχή της ζωής μας- καλά παιδιά για τους γονείς, καλοί μαθητές για το σχολείο, καλοί φοιτητές για τους καθηγητές.
Κι αν κάπου το χάσουμε και δυσκολευόμαστε τα βάζουμε με τον «αποτυχημένο» μας εαυτό. Και συνεχίζουμε σε όλη μας τη ζωή να κυνηγάμε την επιβράβευση, από τη δική μας οικογένεια κι από όσους ακόμα μας πλαισιώνουν. Πρέπει να είμαστε τέλειοι σε ένα κόσμο που είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό. Πρέπει να προσπαθούμε, ακόμα κι …

Αφήστε τα παιδιά σας να «ταλαιπωρηθούν» γιατί τίποτα δεν χαρίζεται στη ζωή

Εικόνα
Η μητέρα μου ξέσπασε σε αναφιλητά, όταν ένα πρωινό, γύρω στα είκοσί μου χρόνια, της ανακοίνωσα την απόφασή μου να φύγω από το σπίτι και να μείνω μόνος.

Μεγάλη υπόθεση να είσαι ήρεμος. Τίποτα δε σε αγγίζει.

Εικόνα
Ένα υπέροχο κείμενο για το πόσο σπουδαία είναι η ψυχική ηρεμία και γαλήνη… Της Εύας Αροτσίδου Τις θυμάσαι εκείνες τις μέρες. Τις δύσκολες, τις στενάχωρες, που σου έφερναν τεράστια εσωτερική αναστάτωση.
Τις θυμάσαι έντονα. Ακόμη και τώρα, όταν το μυαλό σου τις ανακαλεί, σου φέρνουν ταχυκαρδίες, σφίξιμο και μια γεύση πίκρας. Όλοι λίγο-πολύ έχουμε περάσει ή περνάμε δύσκολα.
Σημασία όμως δεν έχει τι περνάμε, αλλά πώς το διαχειριζόμαστε. Πώς μπορούμε να μετατρέψουμε την κακοκεφιά και τη σύγχυση σε κάτι όμορφο. Και τι πιο όμορφο απ’ το να κάνεις δώρο στον εαυτό σου την ηρεμία σου;
Μεγάλη υπόθεση να είσαι ήρεμος. Τίποτα δεν μπορεί να σ’ αγγίξει και τίποτα δεν μπορεί να σε αναστατώσει. Είσαι σε μια κατάσταση πλήρους ζεν. Το μυαλό σου επικεντρώνεται μόνο στα όμορφα, αφήνοντας στην άκρη ό,τι μπορεί να του προκαλέσει σύγχυση και δυσάρεστες σκέψεις. Σαν μια διαδικασία άμυνας απέναντί τους. Σίγουρα δεν είναι εύκολο να γίνει, αλλά όταν συμβεί θα είσαι άλλος άνθρωπος.
Γιατί να μην προσπαθήσεις; Γιατ…

Σeξ παντού, έρωτας πουθενά, χρήμα παντού, όνειρα νεκρά

Εικόνα
Μετά από μια σειρά από μάσκες, πως μπορείς να αναγνωρίσεις το αληθινό σου πρόσωπο; Κι όμως έρχεται η στιγμή που πρέπει να κοιτάξεις στον καθρέφτη και να αναρωτηθείς ποιος τελικά είσαι. Μπορεί εκεί που θα κοιτάξεις να υπάρχει κενό. Έχασες

Κάποια “γιατί” δεν χρειάζεται να απαντηθούν. Δεν υπάρχει πάντα ένα μήνυμα κάτω από κάθε πέτρα…

Εικόνα
Αυτό το ατέρμονο γιατί που σε βασανίζει, μήπως είναι ώρα να το πετάξεις από πάνω σου;


Ένα “γιατί”, ξεκάθαρα είναι μία από τις βασικές ερωτήσεις που ωθούν την εξέλιξη και τη γνώση, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν για να

Σπείρε μια σκέψη, θέρισε μια πράξη. Σπείρε μια πράξη, θέρισε μια συνήθεια. Σπείρε μια συνήθεια, θέρισε έναν χαρακτήρα…

Εικόνα
Σου διαφεύγει η ομοιότητά σου με τη φύση και αυτό διότι απομακρύνθηκες. Εκεί που κάποτε αποτελούσε προέκτασή σου πλέον αποτελεί ένα άγνωστο προς την ουσία του αξιοθέατο. Δεν κατανοείς τη λειτουργία της και ως εκ τούτου δεν καταλαβαίνεις τον εαυτό σου.

Εκείνες οι ξέχωρες καρδιές που ζουν στο ίδιο σπίτι

Εικόνα
Κάποτε κοιμόταν όλο το βράδυ αγκαλιά. Τύλιγαν τα πόδια μεταξύ τους κι απολάμβαναν μισό μαξιλάρι κι ο ένας την ανάσα του άλλου. Τώρα πια καταλαμβάνουν τις δύο άκρες του κρεβατιού και κοιμούνται πλάτη.
Εκείνος ροχαλίζει κι εκείνη έχει παγωμένα πόδια… Κάποτε άραζαν με μια κουβέρτα στον καναπέ βλέποντας ταινίες και τρώγοντας  φρεσκοψημένο pop corn.
Τώρα πια εκείνος κολλάει με τα αθλητικά κι εκείνη στο μέσα δωμάτιο απολαμβάνει τα ξενόφερτα σηριάλ της.
Όσο για το pop corn; Καμία πλαστική σακούλα πατατάκια κι αυτή πολύ είναι… Κάποτε έβγαιναν έξω κι ασυναίσθητα του έπιανε το χέρι, κρατώντας τον σφιχτά. Απολάμβανε την επαφή.
Πλέον κυκλοφορούν με χέρια στις τσέπες ή αμήχανα ριγμένα στο κενό. Πώς άλλαξαν έτσι; Πού πήγε ο ενθουσιασμός, πού χάθηκε ο έρωτας;
Πότε άρχισε ο ένας να εκνευρίζει για το παραμικρό τον άλλο;
Πως κινείται, πως μιλάει, πως φέρεται, πως μασάει, πως αναπνέει; Κάθε μικρή και μεγάλη λεπτομέρεια τους προκαλεί πλέον εκνευρισμό. Ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά. 
Έζησαν σχεδόν αμέσως μαζί, γιατί…

Εκείνοι που δεν περιμένουν από σένα μα περιμένουν εσένα

Εικόνα
Άνθρωποι που κάποτε σε φίλησαν στο μέτωπο, στο στόμα, έπλεξαν τα δάχτυλά τους στα δικά σου, μοιράστηκαν το άλλο μισό από το κρεβάτι σου, λύπες, χαρές, στιγμές.

Τα σημάδια που δείχνουν ότι έχουμε ζήσει κι άλλες ζωές

Εικόνα
Εάν είστε κι εσείς από εκείνους που πιστεύουν ότι έχετε ζήσει κι άλλες ζωές, δείτε ποια είναι τα σημάδια εκείνα που δείχνουν ότι ίσως αυτή η ζωή να μην είναι και η πρώτη που έχετε ζήσει.

Ο άνθρωπός σου να είναι πάντα διεκδικούμενος, ποτέ δεδομένος

Εικόνα
Το μεγαλύτερο δώρο που χαρίστηκε ποτέ στον άνθρωπο, είναι το χάρισμα της κοινωνικότητας. Η δυνατότητα να μην είναι μόνος, αλλά να σχηματίζει κοινωνίες στις οποίες εντάσσεται, ζει κι αναπτύσσεται. Ο καθένας από μας, βρίσκεται περιτριγυρισμένος από ανθρώπους. Άτομα που συντάσσουν τον κοινωνικό του περίγυρο κι έρχονται να παίξουν, ο καθένας το ρόλο που του αναλογεί. Μέσα στους πολλούς, υπάρχει πάντα κι ο ένας. Εκείνος που έχει περισσότερη σημασία από τον οποιοδήποτε άλλο. Είναι εκείνος που θα σε στηρίξει στα δύσκολα, θα σου συμπαρασταθεί. Θα γελάσει με τη χαρά σου, θα λυπηθεί με τη στενοχώρια σου. Θα προσφερθεί να σε βοηθήσει σε ότι χρειαστείς, όποια ώρα κι αν εκδηλωθεί η ανάγκη σου. Φίλος, σύντροφος ή μέλος της οικογένειας, αδιάφορο.
Είναι απλά ο Άνθρωπός σου. Συνοδοιπόρος, συμπαραστάτης και σύμμαχος.
Και δυστυχώς, απόλυτα δεδομένος. Οι άνθρωποι είμαστε γονιδιακώς, εγωιστικά όντα. Καλομαθαίνουμε σε καταστάσεις κι εγκλωβιζόμαστε στη σιγουριά πως θα παραμείνουν αμετάβλητες. Θεωρούμε δεδομένο…

Δεν έρχονται οι άνθρωποι με εγγυήσεις κι ας τάζουν κι ας υπόσχονται

Εικόνα
Δεν ξέρω να σου πω με σιγουριά γιατί αλλάζουν οι άνθρωποι.
Μπορεί να πέρασαν δύσκολα και να τους γύρισε μια μέρα το μυαλό, μπορεί να μην ήταν το ίδιο δυνατοί και να αλλοιώθηκαν στο πέρασμα του χρόνου, μπορεί ακόμα και να ήταν εξαρχής αυτοί που βλέπεις τώρα και να καμουφλάριζαν το πραγματικό τους πρόσωπο πίσω από χαμόγελα, δάκρυα, αγάπες και λουλούδια. Ή, μπορεί να ήταν η αλήθεια τους φόρα παρτίδα απλωμένη μπροστά σου κι εσύ απλώς να έκανες τα στραβά μάτια. Δεν έχω να σου προτείνω μια ασφαλή λύση, δεν υπάρχει ασφαλής επιλογή σε ό,τι αφορά τους ανθρώπους. Δεν έρχονται οι άνθρωποι με εγγυήσεις κι ας τάζουν κι ας υπόσχονται. Κανείς δεν ξέρει κανέναν, νομίζουν όλοι. Είναι ρίσκο η επιλογή. Σε άλλους βγαίνει σε άλλους όχι. Με άλλους μας βγαίνει, με άλλους όχι. Άλλοι επιλέγουν με γνώμονα την ψυχρή λογική κι άλλοι με βάση το συναίσθημα. Οι πρώτοι δε ρισκάρουν και πράγματι, βολεύονται. Μάθε όμως πως αυτού του είδους οι επιλογές, όσα λεφτά κι αν φέρνουν στο σπίτι, όσο φαγητό κι αν βάζουν στο τραπέζι, …

Θέστε τα όριά σας στις κακές συγγενικές σχέσεις

Εικόνα
Εσείς αντιμετωπίζετε κακές συγγενικές σχέσεις; Δυστυχώς όλοι έχουμε στην οικογένεια κάποιον συγγενή υπερβολικά εγωιστή – που του αρέσει να χειρίζεται τους άλλους και να παίζει με τα συναισθήματά τους.

Τον άντρα δεν τον ορίζει η δύναμη μα το ανάστημα της ψυχής του

Εικόνα
Δεν τον χαρακτηρίζει το φύλο του, αλλά ο αυτοσεβασμός και  η προσωπικότητά του. Δεν ξεχωρίζει για τη σωματική του διάπλαση, αλλά για το ήθος του και την τιμή του. Δεν τον ορίζει η αρρενωπότητά του αλλά η σωστή στάση ζωής και  τα εσωτερικά χαρίσματά του. Τον άντρα τον καθορίζει ηεκτίμηση που απορρέει από κάθε ανθρώπινη συναλλαγή του. Οι αρχές και οι αξίες που καθοδηγούν τον τρόπο ζωής του. O σεβασμός και η αυτογνωσία που εκπέμπει σε κάθε του παρουσία. Η συνάφεια των λόγων και των πράξεων του. Η ανάληψη ευθύνης σε κάθε λάθος ή ατόπημά του. Η αμερόληπτη λογική που κυριαρχεί σε κάθε απόφασή του. Δαμάζεται και δαμάζει την υπομονή του. Έχει το σθένος να δοκιμάζεται και να δοκιμάζει τα όρια της αντοχής του. Πετυχαίνει τους στόχους του με το πείσμα και την επιμονή του. Δεν πτοείται και δεν αποδυναμώνεται από τα εμπόδια που προβάλλονται στον στίβο της ζωής. Δεν εγκαταλείπει τις μάχες και δεν τρέχει να κρυφτεί στην αρένα της επιβίωσης. Αγωνίζεται και πεισμώνει στα δύσκολα. Λυγίζει αλλά δεν σπάει…

Δε γίνεται να σ΄αγαπώ επιλεκτικά, σ’αγαπώ πάντα

Εικόνα
Δε σ’αγαπάω επιλεκτικά. Δε σ’ αγαπάω όταν μου κάνεις όλα τα χατίρια, όταν έχω κέφια ή όταν το θυμάμαι. Δε σ’ αγαπώ όταν λάμπεις από περιποίηση, ούτε όταν χαμογελάς. Δε σ’ αγαπώ όταν έχεις κέφια ή όταν όλα μου τα δίνεις πριν καν τα ζητήσω.
Δε σ’ αγαπώ μόνο όταν σε βλέπω, δε σ’ αγαπώ όταν μου το ζητάς. Δεν μπορώ να σ ’αγαπάω κατά παραγγελία. Δε σ’ αγαπώ ούτε από εγωισμό και συμφέρον. Δε σ’ αγαπώ κακομαθημένα. Δε λειτουργεί έτσι η καρδιά μου. Κατάλαβε όσα σου λέω και κυρίως νιώσε όσα δεν πρόκειται να πω ποτέ. Δε σ΄αγαπώ επιλεκτικά, σ’ αγαπώ πάντα.
Σ’ αγαπώ όταν είσαι στις μαύρες σου και δεν ξέρεις πού να ξεσπάσεις. Σ’ αγαπώ όταν κλαις και μουσκεύεις από παράπονα τον ώμο μου. Σ’ αγαπώ όταν ξυπνάς, που τα μαλλιά σου κάθε άλλο από στρωμένα είναι και το μάγουλό σου έχει τσαλακωθεί από τη μάχη με τα μαξιλάρια. Σ’ αγαπώ με εκείνες τις φθαρμένες τις πυτζάμες που πολύ θα ήθελα να πετάξω αλλά ξέρω ότι τις αγαπάς. Σ’ αγαπώ όταν έχεις τα νεύρα σου και ξέρω ότι σύντομα θα ξεσπάσεις πάνω μου. Σ’ αγαπώ κ…

Τους αληθινούς ανθρώπους τους στέλνει ο Θεός. Τους αληθινούς άντρες η μοίρα.

Εικόνα
Ίσως ο Θεός να σε αγαπάει πολύ και να σου στείλει έναν άνθρωπο στην ζωή σου, που θα μαζέψει την καρδιά σου από κάτω, θα την πάρει στα χέρια του, θα την ζεστάνει και θα στην ξαναδώσει πίσω ζωντανή και κόκκινη.

Οι άνθρωποι που έχουν καλούς φίλους ζουν περισσότερο, γελούν περισσότερο και στενοχωριούνται λιγότερο

Εικόνα
Η καλλιέργεια στενών φιλικών σχέσεων είναι ένας από τους πιο σίγουρους τρόπους για να γνωρίσεις μεγαλύτερη ευτυχία και χαρά στη ζωή σου.